Daylighting – sposób umieszczania okien lub innych otworów i powierzchni odbijających światło, tak aby w ciągu dnia światło naturalne zapewniło efektywne oświetlenie wewnętrzne. Szczególną uwagę zwraca się na daylighting podczas projektowania budynków, w których celem jest maksymalizacja komfortu wizualnego lub zmniejszenie zużycia energii. Oszczędność energii osiąga się poprzez obniżenie wykorzystania sztucznego (elektrycznego) oświetlenia lub pasywnego ogrzewania słonecznego. Do tego światło elektryczne automatycznie, w odpowiedzi na obecność światła dziennego, musi być przygaszane bądź rozjaśniane. Pożądane jest wprowadzenie automatyki umożliwiającej taki system zarządzenia oświetleniem.
Ilość światła naturalnego otrzymanego w wewnętrznej przestrzeni może być analizowana poprzez przeprowadzenie obliczeń współczynnika światła dziennego. Obecnie z pomocą przychodzą komputery i oprogramowania (takie jak Radiance lub DIALux) umożliwiające architektom i inżynierom szybko przeprowadzać skomplikowane obliczenia i obliczyć opłacalność danego projektu.
Tradycyjnie domy projektowane są z myślą o minimalnym oknie na stronie północnej oraz większych oknach na stronie południowej. Okna na stronie południowej absorbują przynajmniej niektóre bezpośrednie działanie promieni słonecznych w dowolnym słonecznym dniu w roku (z wyjątkiem tropikalnych szerokościach w sezonie letnim). Mimo to, w środku zimy, padające światło jest specyficznie ukierunkowane i rzuca długi cień. Może to być częściowo łagodzone przez rozproszenie światła. W dość niskich szerokościach geograficznych, w sezonie letnim, okna wychodzące na wschód i zachód, a czasem takie, które są skierowane w kierunku północnym absorbują relatywnie więcej światła słonecznego niż okna z widokiem w kierunku południowym[1].
W budynkach na terenie Masdar City zastosowano system daylighting.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search